Czy klawiatura jest jeszcze potrzebna? Testuję Ulanzi VibeKey z Claude Code
AI szturmem zdobywa każdą dziedzinę. Programowanie, inżynierię, w zasadzie każdą dziedzinę życia. Ja jestem orędownikiem dyktowania: przetestowałem i uwielbiam po prostu mówić do komputera, zamiast stukać w klawisze. A jak pracujesz z agentami AI, to w zasadzie robisz trzy rzeczy: mówisz mu, co ma zrobić, i akceptujesz albo odrzucasz to, co on robi. No to po co nam jeszcze wielka klawiatura ze wszystkimi klawiszami?
No właśnie. Ktoś zadał sobie to pytanie i z memów zrobiło się prawdziwe urządzenie: Ulanzi VibeKey. Trzy klawisze, pokrętło i mikrofon. Kupiłem je za własne pieniądze, rozpakowałem, podłączyłem do laptopa i sprawdziłem, co to potrafi w Windowsie i w Claude Code.
Ten artykuł to tekstowa wersja mojego filmu. Jeśli wolisz oglądać, to wszystko jest tutaj:
To się w ogóle zaczęło od mema
Ktoś zrobił klawiaturę, nazwał ją VibeKey, od vibe kodowania, czyli programowania już nawet nie z pomocą AI, tylko zlecania AI pisania całego oprogramowania. Na X krążyły rendery z trzema przyciskami: Allow once, Allow always i Reject. Pomarańczowy space invader z logo Anthropic i klawiszem do dyktowania zebrał prawie 800 tysięcy wyświetleń. Żadna z nich nie istniała, wszystkie wygenerowało AI 😉
Potem pojawiły się prawdziwe urządzenia: open source’owe VibeKeys, CtrlVibe i CodingWand na Kickstarterze, a nawet oficjalny Codex Micro od OpenAI. I byłem zdziwiony, że do gry weszło Ulanzi. To firma, która zazwyczaj robi akcesoria fotograficzne, a ostatnio przerzuciła się na komputerowe, np. zamienniki do Elgato. Ich VibeKey (model AU05) wyszedł bodajże we wrześniu 2026. Nie zastanawiałem się, po prostu to kupiłem.
Unboxing
Pudełko wygląda dosyć elegancko. Specjalnie go nie otwierałem, czekałem z tym na nagranie. W środku: ofoliowana klawiaturka, kabelek, dongiel i prosta instrukcja. Instrukcję odłożyłem na bok, bo jak to prawdziwy facet nie potrzebuję jej przeglądać 😉 A tak serio, wcześniej trochę o tym poczytałem i wiedziałem, że potrzebna jest aplikacja.
Co my tu mamy? Obudowa sprawia wrażenie aluminiowej: jest zimna, chłodna, a jak na taki mały produkt klawiaturka jest całkiem ciężka. Na froncie trzy przyciski: dyktowanie, akceptacja i odrzucenie. Skok taki sobie, to chyba tania klawiatura membranowa. Pod nimi enkoder, czyli pokrętło, prawdopodobnie do kręcenia w czacie góra-dół. I co ciekawe, ono też ma przycisk. Do tego z boku włącznik, kratka z mikrofonem i opaska na rękę. Opaska nie przechodzi przez dłoń, więc nie wiem, do czego ona jest. Chyba po prostu do trzymania.
Klawiatura ma akumulator i łączy się z komputerem przez malutki dongiel na USB-C, więc milusio. Czy to Bluetooth? Nie wiadomo. Na opakowaniu nic nie piszą, w aplikacji też nie ma ani słowa o Bluetooth, więc pewnie jakieś inne radyjko. Kabel jest w miękkim, materiałowym oplocie, ma około metra. Nie ma za to wszystkich pinów USB-C w środku, więc do jakiegoś superładowania się nie nada.
Wyjęta z pudełka działa od strzała
Myślałem, że bez aplikacji Ulanzi nic nie zrobię. A tu niespodzianka: wkładam dongla, przytrzymuję power, wszystko się paruje i od razu działa:
- przycisk dyktowania to skrót Win+H, czyli dyktowanie wbudowane w Windowsa,
- akceptacja to Enter,
- odrzucenie to Escape,
- pokrętło scrolluje,
- wciśnięcie pokrętła to Backspace.
Do tego w systemie pojawia się jako zwykły mikrofon po USB.
Gorzej z samym dyktowaniem z Windowsa. Działa tylko wtedy, gdy masz aktywne okno. Jak okno straci fokus, tekst przepada: nie ma go w schowku, pod Win+V też pusto. Prosiłem go o Enter na kilka sposobów i nie wstawił ani jednego. A w pewnym momencie przestał mi w ogóle przetwarzać. Jest dużo zwolenników tego windowsowego dyktowania, ale mnie więcej frustrowało, że coś nie działa i że coś mi się nie wrzuciło do okna, niż faktycznie z niego korzystałem. Bardzo szybko z niego zrezygnowałem.
Z czego ja dyktuję: Wispr Flow
Na co dzień korzystam z Wispr Flow. To aplikacja oparta o modele AI: wysyłasz dźwięk, ona go transkrybuje i w locie poprawia to, jak mówisz. Nie pisze w trakcie, jak windowsowe dyktowanie, tylko wkleja całość, kiedy puścisz przycisk.
Mam w nim podyktowane prawie 150 tysięcy słów. Dyktuję około 150 słów na minutę, a piszemy na klawiaturze około 50. Mówiąc, przekazujesz dużo więcej, dużo bardziej szczegółowo, niż piszesz. I właśnie to wykorzystuję do opisywania zadań dla agentów, bo te opisy są po prostu bogatsze. Maile, posty na socialach też tak piszę. Są tylko pojedyncze dni, kiedy z tego nie korzystam.
Do agentów mówię po polsku, bo tak mi wygodniej. Mało mnie interesuje, czy to pali o 10% więcej tokenów, czy mniej. Po polsku po prostu lepiej przekazuję zadanie i lepiej rozumiem, co agent robi.
Co jeszcze ogarnia? Nieraz poprawił mi szyk w zdaniu, bo jak się wpadnie w słowotok, to mówi się, co ślina na język przyniesie. Jak w trakcie powiesz „a nie, jednak zmieniamy zdanie”, to dopasuje tekst, więc dyktując, troszeczkę wydajesz mu komendy. Możesz też ustawić słownik: mówisz „numer konta”, a on wkleja Twoje dane do przelewu.
No i żeby było uczciwie: na nagraniu chciałem pokazać, że działa rewelacyjnie, i za dużo powiedziałem. Enterów mi nie wkleił, choć na poprzednim komputerze wszystko oczywiście dobrze chodziło. Przecinki i kropki były za to na miejscu, więc i tak działa o niebo lepiej niż Win+H.
W darmowej wersji masz 2000 słów tygodniowo i mnie to przez pierwsze parę tygodni wystarczyło, tak na rozpędzenie się. Potem kupiłem premium. Jeśli chcesz spróbować, to możesz skorzystać z mojego linku: wisprflow.ai/r?MATEUSZ821. To link afiliacyjny: gdy po rejestracji z niego podyktujesz ponad 2000 słów, ja dostanę miesiąc premium więcej. Ty nic nie płacisz, a mnie w ten sposób wesprzesz 👌
Ulanzi Studio
Do mapowania przycisków jest aplikacja Ulanzi Studio. Przy instalacji od razu zrobiła update firmware’u i klawiatury, i dongla. Wygląda bardzo podobnie do Elgato, z którego korzystam przy biurku. Można tu:
- ustawić czas uśpienia, jasność podświetlenia i redukcję szumów (to mi się podoba),
- przypisać profile do aplikacji, żeby klawisze robiły co innego w zależności od tego, co masz na wierzchu,
- dograć pluginy z marketplace’u,
- sterować kilkoma urządzeniami z jednej klawiatury.
To studio nie jest takie głupie.
Tylko że ja mam dyktowanie skonfigurowane pod Ctrl+Win i chciałem to samo ustawić w Ulanzi. I co? Nie da rady. Aplikacja przy dwóch modyfikatorach czeka na trzeci, zwykły klawisz. To niedobrze, bardzo niedobrze. Skończyło się na tym, że zmieniłem skrót w Wispr Flow na Ctrl+Win+Z i ten sam ustawiłem w Ulanzi. Działa, ale to obejście.
Jest też problem z profilami: VibeKey nie ma żadnego wyświetlacza. On Ci nie powie, w jakim profilu się znajduje, więc nie wiesz, co w tej chwili robią klawisze.
Test w Claude Code
No to odpalamy Claude Code w terminalu, bo przecież do tego ta klawiatura jest. Podyktowałem mu przez Wispr Flow zadanie: „spreparuj mi parę komunikatów, żebym mógł przetestować wszystkie przyciski”. Tekst wszedł bardzo poprawnie, Wispr Flow dobrze wykrył, Claude Code też dobrze wykrył. (Claude czy Cloud? Zaraz mnie w komentarzach zjedziecie ;))
Enter działa, Escape działa. Natomiast test przebiegł, powiedzmy, tak sobie. Kiedy Claude Code daje do wyboru kilka opcji, przechodzi się między nimi strzałkami góra-dół. A pokrętło VibeKeya nie wysyła strzałek, tylko scrolluje ekran. Jak Claude wypisuje mi punkty 1, 2, 3, to nie mogę się między nimi przerzucać. Miało to zastąpić w całości klawiaturę, a nie ma przycisków góra-dół.
Dajmy się wykazać Claude’owi
Skoro to klawiatura do pracy z agentem, to poprosiłem agenta, żeby ją skonfigurował. Mamy tylko 4 przyciski i jedno pokrętło, możemy zmieniać profile i mapowania, więc przejrzyj, co jest możliwe, i spróbuj coś ogarnąć.
Wiecie, co on zrobił? Ja myślałem, że zrobi mi research, co ustawić w Ulanzi Studio. A on po prostu zaczął grzebać po plikach na Windowsie i zmieniać je na żywca. Odczytał konfigurację klawiatury, dopisał skróty w swoim pliku z ustawieniami klawiszy i kazał mi zrestartować Claude Code. Chciałem to zrobić przez Ulanzi Studio, ale skubaniec Claude wykrył, jak można to zrobić inaczej.
No niestety. Po restarcie pokrętło dalej kręciło ekranem, a przeskakiwanie nie działało. Claude się nie poddawał i zaproponował jeszcze dwa wyjścia. Pierwsze: ustawić na pokrętle w Ulanzi Studio strzałki zamiast scrolla. Tylko że wtedy nie przewinę tego, co agent mi napisał, a ja cały czas czytam jego raporty, bo są dosyć duże. Drugie: wybierać opcje cyfrą. Super, tylko na tej klawiaturze cyfr nie ma 😉
To jest też lekcja o pracy z agentem: w trybie auto potrafi sięgnąć w system głębiej, niż się spodziewasz. Więcej o tym, jak to ogarniam, mówię w filmie o moim setupie do pracy z agentem AI.
Jakie mam przemyślenia?
Ciekawy bajer. Czy potrzebny? Moim zdaniem nie do końca. To bardziej taka fala. Gadżet super, ale bardziej jako mem, bardziej jako zabawka. Nie wiem, z czego bym tutaj korzystał na co dzień. A kosztował około 60 dolarów, więc jak na mało przydatny gadżet to całkiem dużo. Ja, jako że jestem wariat i świr, od razu kupiłem go na przetestowanie 😉
Czego mi brakuje? Jak na moje oko przycisków musiałoby być o dwa więcej, żeby zrobić strzałki góra-dół. Pierwsze vibe klawiatury zresztą je miały. Druga rzecz to wizualny feedback, w jakim profilu jesteśmy: wyświetlacz, trzy diody albo podświetlenie RGB, które kolorem powie, jak teraz są zmapowane klawisze.
Co mam zamiast tego?
Bo my w komputerach mamy mikrofony i nie potrzebujemy tego typu narzędzia. Jak pracuję na laptopie, to mam go przed sobą i dostęp do skrótu Ctrl+Win, który ustawiłem. Mikrofon mam nad kamerką. To samo uzyskuję bez żadnego dodatkowego urządzenia. W biurze, przy stacjonarnym komputerze, mam mikrofon cały czas obok siebie, bo nagrywam kursy online.
W domu laptop stoi zamknięty w stacji dokującej i mikrofon słyszy mnie, jakbym siedział w jakimś słoiku. Znalazłem na to obejście: do stacji dokującej mam podłączony mikrofon krawatowy (Boya BY-M1, około 50 zł). Kabel jest poprowadzony wokół biurka, a mikrofon leży między książkami, niedaleko moich ust. Nie muszę szukać kolejnego urządzenia i dyktować do jego mikrofonu.
Do codziennej pracy z dyktowanym tekstem, w Windowsie czy z agentami AI, w 100% wystarczy mikrofon i skrót klawiszowy. Tak jak ja robię to na co dzień. Czy Tobie VibeKey się przyda? To już musisz ocenić samodzielnie.
A Ty korzystasz już z głosowego wprowadzania tekstu? Napisz w komentarzu, czy widzisz zastosowanie dla czegoś takiego.
Więcej o pracy z agentami AI
Na liście „AI w Embedded” piszę, co sprawdziłem z agentami AI przy STM32 i gdzie się wyłożyłem. Zapisy: aiwembedded.pl. Pogadać możemy też na Discordzie „AI w Embedded”.
Podobne artykuły
0 komentarzy